W ramach 14. edycji Targów Sadownictwa i Warzywnictwa (TSW) – Dariusz Kacprzak dyrektor ds. sprzedaży nasion profesjonalnych PNOS przedstawił prezentację zatytułowaną "Wyzwania w produkcji ogórków gruntowych dla przetwórstwa i świeżego rynku." Prezentacja omówiła bieżącą sytuację w produkcji ogórków gruntowych i wskazała wyzwania, przed którymi stoi ta uprawa. Jak podkreślił Dariusz Kacprzak "przetwórstwo i świeży rynek ogórków to obszary, które w Polsce mają potencjał do dalszego rozwoju, co wzbudza zainteresowanie producentów."

Produkcja warzyw w Unii Europejskiej osiągnęła wartość 58,9 mln ton. Polska jest czwartym producentem warzyw w UE (po Hiszpanii, Włoszech i Francji). Wkład Polski do całkowitej produkcji warzyw w UE jest równy 5,8 mln ton, a uprawa ogórków obok pomidorów, cebuli, marchwi i papryki, stanowi ważną część tego wolumenu – w UE produkuje się aktualnie 2,45 mln ton ogórków, z wyraźnym potencjałem do dalszego wzrostu. Co ciekawe w polskim gospodarstwie domowym spożycie ogórka przewyższa spożycie marchwi i kapusty, osiągając 4,5 kg na osobę w skali roku.

Wśród uprawianych odmian ogórków wyróżniamy zasadniczo dwie kategorie, które decydują nie tylko o biologii roślin, ale również przyczyniają się do efektywności produkcji. Partenokarpiczne wytwarzają owoce bez konieczności zapylenia, posiadając jedynie kwiaty żeńskie, natomiast te z Przewagą Kwiatów Żeńskich wytwarzają owoce po zapyleniu, posiadając zarówno kwiaty żeńskie, jak i męskie. W Polsce ogórki z Przewagą Kwiatów Żeńskich zajmują podstawowe miejsce w efektywnej produkcji, zwłaszcza gdy są przeznaczone na kiszenie. 

Wśród odmian PNOS z przewagą kwiatów żeńskich szczególne uznanie zdobywają Zefir F1 i Ikar F1. To odmiany, które doskonale sprawdzają się w uprawie w otwartym gruncie. Ich wysokie plony, jakość owoców oraz uniwersalne zastosowanie – polecane do kwaszenia, konserwowania, a także spożycia na świeżo (3 w 1) – czynią je wyjątkowymi wyborem dla plantatorów i konsumentów.

Tradycja kwaszenia ogórków odgrywa kluczową rolę w polskiej kulturze kulinarnej, a badania nad jakością odmian ogórków w Pracowni Przetwórstwa Oceny Jakości Owoców i Warzyw Instytutu Ogrodnictwa (IO) nabierają nowego znaczenia. Dr Anna Wrzodak, odpowiadająca za opracowanie receptury kwaszonych ogórków i kontrolę procesu fermentacji, dba o jakość tych popularnych przetworów. Badania prowadzone w IO nie tylko utrzymują i promują polską tradycję kwaszenia ogórków, lecz także wspierają innowacje w hodowli, przetwórstwie i konsumpcji, łącząc dziedzictwo z współczesnością.

Przyglądając się produkcji ogórków, zwracamy uwagę na to jakie wyzwania stoją przed producentami i jakie oczekiwania muszą spełniać, aby utrzymać rentowność i jakość swojej produkcji. Mączniak rzekomy dyniowatych to najgroźniejsza choroba w uprawie polowej ogórka. Kanciasta plamistość, często mylona z objawami mączniaka rzekomego, również stwarza ryzyko dla plonów. Natomiast przędziorki i wciornastki stanowią zagrożenie w uprawie pod osłonami. Faza wschodów niesie ryzyko uszkodzeń chłodowych. 

Producent ogórków musi równoważyć wiele czynników, aby osiągnąć sukces w tym dynamicznym środowisku gospodarczym. Oczekiwania te obejmują różnorodne wyzwania, między innymi konieczność odporności na choroby uprawianych odmian ogórków, presję warunków klimatycznych, wpływ rynku zależny od odległości do aglomeracji miejskich i przetwórni spożywczych, spełnienie zróżnicowanych preferencji klientów poprzez sprzedaż świeżego surowca i ogórków kiszonych, rywalizację z importem spoza kraju (Indie, Turcja, Ukraina), oraz optymalizację kosztów produkcji i związane z tym wyzwania dotyczące pracy ludzkiej. Kluczowym elementem tego procesu jest wybór odpowiedniego dostawcy materiału siewnego, bowiem WSZYSTKO ZACZYNA SIĘ OD NASION, a trafny wybór ma decydujący wpływ na sukces produkcji ogórków.